| | Een dorpje, een nederzetting, een paar huisjes, hoog in de heuvels ......
  
Komend vanaf het noorden nam ik even na de tunnel van Topolia een weg naar rechts, die al vrij snel stevig begon te klimmen.
Niet gevaarlijk, maar ik moest toch flink aan het stuur draaien op gezette tijden.
Eenmaal boven gaat het afalf over in een grindweg: goed te rijden en vrij vlak.
Ik stopte op een uitzichtpunt en had daar kijk op de omliggende heuvels met in de verte de Baai van Kissamos en Rodopou schiereiland.
Na het hoogste punt daalt de weg licht af.
Ik kwam bij een bruggetje, waar ook de pakeerplaats is voor complex Milia.
Het pad naar Milia daalt flink en te voet was ik binnen 5 minuten bij de ingang van het restaurant, tevens de receptie:
Links achter de deur viel me bij binnenkomst al direct hun "handel" op:
 
...........en in de hoek bij het terras kwam ik nog meer tegen !
Ik kon ongestoord met mijn camera rondlopen: buiten op het terras zaten enkele Deense gasten, die op hun wandeling door de mooie heuvels van een hapje en drankje zaten te genieten.
 
 
In het restaurant zelf waren geen gaste aanwezig; er was in de keuken wat activiteit.
Ik werd daar uitgenodigd en heb wat lekkers uitgezocht uit de vele pannen, die stonden te pruttelen op het vuur.
Mijn lunch heb ik meegenomen naar het terras en in het zonnetje heb ik genoten van het uitzicht en de maaltijd..
 
Terwijl ik lekker zat te smikkelen werd de rust verstoord door wat Frans gerebbel: de eigenaar was druk bezig met de rondleiding van een Franse filmploeg.
Mijn bordje was leeg inmiddels en ook de verse jus d'orange zat in mijn maagje.
De lunch werd me overigens aangeboden.....
Ik liep door het restaurant weer naar buiten en daalde wat af.
Hierdoor kreeg ik een ander uitzicht op het terras, waar ik zojuist had gegeten.
Hierna liep ik weer wat omhoog en kwam uit bij de accommodaties van Milia.
 
 
  
Authentiek ??
Mwah...
De gebruikte stenen en keien wel, maar de vers gestorte beton toch niet !!
De verschillende kamers liggen verspreid en tegen de heuvels aan gebouwd.
Bij sommige loop je zomaar het dak op; bij andere moet je klimmen of dalen om bij de ingang van de kamer te komen.
Een schoonmaakster was druk bezig in één van de onderkomens en ik kno wat foto's maken van het interieur.
  
Ik was een uur in Milia, had een leuk gesprek met het personeel.
Het uitzicht is mooi, de rust kun je er vinden.
Voor de echte liefhebber !!
|
|
| | |
